işTe O qün...

İlk defa duygularımı ifade etmekte güçlük çekiyorum... Zorlanıyorum kelimeleri seçerken... En güzel şeyleri söyliyim derken kitleniyorum... Süslü bütün güzel sözler anlamsız kalıyor, yetmiyor "AŞKIM"ın SÜPRİZİni anlatmakta...

Aradı 10dk. sora kapıya çık ben söyleyince dedi... Ufak bi stress vardı dedim çiçek aldı sanırım... Çıktım kapıya haber verdiğinde... Resimdeki manzarayla karşılaştım... Anneeee dedim yardım et... =) Eminim annemde bu kadarını beklemiyordu... Kitlendi görünce zaten... Ama imkansız etkilenmemek bu süprizden... Çok mutlu olmak ve aşırı duygulanmak arası, ağlamak gülmek karışık bi haller ruhumu sardı... ne dicemi bilemedim... Yan duvarındaki ufak bi ayrıntı gözlerimi ilk defa mutlulukla doldurdu...

... Mutluluğun resmi bu sanırım... =) Gözümü ayıramadım... Evin bütün kıvrımlarına detaylarına baktım öylece... Büyülendim... Hayal dünyam kocaman oldu... =) Kalbim heycan ve hevesle çarpmaya başladı... Mesaj bile yazamadım bişi diyemedim... Ne desem o kadar basit kalıcaktı ki bu duyguselinin yanında... Bebeğim "O" benim... "Aşkım"... Senelerdir hep şansız olduğumu düşünürüm, şansla ilgili hiç bi olaya el atmam, başıma gelen şanssızlıklarında haddi hesabı yoktur bide... =) Ama "HARUN" benim en büyük şansım... Sanki senelerdir onun değerini anlamak için beklemişim... Kendimi şanslı hissetmem ve bunu görebilmem için gönderilmiş "O"...


Sonra ışıl ışıl oldu evimizz... Yatağıma uzandım... Evimize bakarken uyuyakalmışım... Sanki bugün daha güzel herşey... =) Biliyodum bigün evimiz olacağını ama ben daha malzeme alalım şusunu busunu derken, aşkım bildiğim bişile bile bana süpriz yapabiliyo bunu öğrenmiş oldum... Ben evi diilde aşkımı anlattım daha çok sanırım ama... Beni en çok etkileyen bu zaten... =) Bu eve her baktıımda başka bişi gelmiyo aklıma... Elleriyle, emeğiyle, zamanıyla uğraşılmış yapılmış... Belki en pahalı dollhouse bu kadar deerli olmazdı benim için... Ama bu çok özel benim için çok değerli... =)
SENİ SEVİYORUM AŞKIM...
Emeğine sağlık...
Hiç gitmiceksin KALBİMDEN...