zAmAn

Zaman o kadar hızlı geçiyor ki, ne değerini bilebiliyoruz ne de geçen zamanda şunu bunu yaptık diyebiliyoruz... Yazın girdabında kendimizden habersiz çalkalanıp duruyoruz... Yapılacak olanlar aklımızdan geçmekle kalıyor, plan üzerine ihtimaller değerlendiriliyor, ama zaman hiç durmuyor tabi bu arada...
Yaşamanın en tatlı yanı hayal kurmaktır bence... Hayallerdir bence hayata bağlayan bizi... En azından beni öyle... ve mutlaka her umudumu kaybettiğimde tutunacak bi hayal bulurum kendime...
Ama bu seferki hayallerim amaçlarım çok farklı...
İki önemli olay var hayatımın yönünü değiştiren, dönüm noktası kabul ettiğim...
İlki hayatın gerçekleriyle acı bi şekilde karşılaştığım bi kayıp,
ikincisi hayatın en güzel yanlarını görmemi sağlayan bi kazanç...
Hayatta birşeylerin değerini bilmek için birilerini kaybedebiliyoruz maalesef, aynı zamanda hayatın farklı anlamları, tadları olduğunun, hayata küsmeden yaşamanın bilincine bi kişi sayesinde bile varabiliyoruz...
Şükretmek gerekir ki Allahım bana bunları sırasıyla gösterdi... Çünkü bi kayıpdan sonraki kazanç çok daha değerli oluyor insan için...

Ben ilk defa birini bu kadar benimsiyorum... Ben gibi hissediyorum onu... Sanki aynı bedende nefes alıp veriyormuşcasına... Her sıkıntısını bütün ruhumla hissediyorum... Her sevincini en az onun kadar sevinçle karşılıyorum... Çok garip bu kadar bağlı olmak birine, bana yabancı duygular... Hiç kimse yada hiç birşey bu denli huzur veremez... İnsan hiç ölmeyecekmiş gibi hissediyor yada hiç ayrılmayacakmış gibi... Hayatın bana verdiği bu mükemmel hediye ne kadar süre geçerli bilemiyorum... Alır mı elimden, üzer mi beni ?? ...bilemiorum...

Herşeye rağmen teşekkürler sana hayat... Bana verdiğin o güzel insan için teşekkürler...

Onun bana yaşattıkları ve kattıkları içinde ona teşekkürler...