...........

Küçücük olmak... Küçücük evimde yaşamak istiyorum... Bütün dünyadan uzak... Can sıkıcı kötü olan herşeyden çok uzak ve küçük olmak... Sadece arada sevgilim gelsin huzuruma huzur eklesin... Bi kerecik gülsün yeter...
Ne kadar zor şeyler bekleniyor bazen hayattan... Hayata bu kadar yüklenmemek mi gerekiyor acaba?? Ya da hayat bize yüklenirken ne yapmak lazım?? Hep bana demek mi yanlış?? Doğru bildiklerine susmak mı gerek?? Olduğu gibi kabul etmek hayatı, o an nasıl davranmak geliyorsa içinden öyle davranmak lazım sanırım... Sonuçlarını düşünüp göze alarak tabiki...
Ne kadar zormuş büyümek...
Sen bütün sorumluluklardan kaçarken gelip sıkıntıların senin peşine takılması... Hayat bu sanırım, yaşamak denilen şeyi anca bunlarla hissedebiliyorsun... Hergün yeni birşeyler öğrenip iyi yada kötü, her öğrendiğin şeyle biraz daha büyüyosun belkide... Bazen küçükken yaşadıkların seni senden 30 yaş büyük birinden bile daha olgun kılabiliyormuş... Yaşın hayatta yaşadıklarınla doğru orantılıymış meğer...
Birşeyler için dua ederken dikkat etmek, sade ve sadece SAĞLIK istemek gerek... Öğrendiğim en önemli şey bu... Gerisi gelip geçiyor fark etmiyor bile insan bazen...
Ne kadar istesende kaçıp gitmek, senle beraber geliyor hayatta unutmamak gerek... En kolay manevi olarak kaçabilirsin sıkıntılardan... En güzel yerde sevdiğinin kollarının arasıdır... Unutursun dünyayı... Kim olmak istiyorsan O'sundur, yada nerde olmak istiyorsan ordasındır... Kimse sana zarar veremez sen ordayken... Korkar kötülükler sana gelmekten... Sıkıntılar üzülür bi kalemde sildin onları diye...
Bu yüzden en güvenilir en güzel yerdir orası...
Kıymetini bilmek ve sadece orda olabilmek adına bile SAĞLIK dilemeli insan Allahdan...
Başka hiç birşey değil...